W czasie studiów w 1948 roku rozpoczęła pracę naukową pod kierunkiem profesora Ernesta Syma w pracowni biochemii Instytutu Medycyny Morskiej i Tropikalnej w Gdańsku. W 1950 przeniosła się wraz z pracownią prof. Syma do Akademii Medycznej w Warszawie. Jako pracownik Zakładu Chemii Ogólnej, a następnie Zakładu Chemii Fizjologicznej Akademii Medycznej, zajmowała się dydaktyką i brała udział w pracach organizacyjnych Instytutu Biochemii i Biofizyki PAN, powstającego pod kierunkiem prof. Józefa Hellera. W Instytucie tym pracowała od chwili jego utworzenia w 1957 roku.
W 1959 uzyskała stopień doktora nauk przyrodniczych w Instytucie Biochemii i Biofizyki PAN.
W 1961 spędziła rok w Instytucie Chemii Fizjologicznej Uniwersytetu w Marburgu.
W 1963 uzyskała w Instytucie Biologii Doświadczalnej im. Nenckiego stopień docenta na podstawie rozprawy habilitacyjnej pt. “Badania nad ubichinonem i jego funkcją biologiczną”.
Była kierownikiem Pracowni Oddychania Tkankowego w Instytucie Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie.