kontuzja wyeliminowała go z gry na miesiąc. Z trzynastu spotkań bez Amerykanina Sabres zdołali wygrać dwa. W pierwszym spotkaniu ze swoim byłym pracodawcą 3 stycznia 1992 LaFontaine zanotował 3 asysty, przyczyniając się do zwycięstwa Sabres nad Islanders 5:2. W pierwszym sezonie w Sabres LaFontaine zdobył 46 goli i 93 punkty w 57 spotkaniach fazy zasadniczej. Drużyna z Buffalo odpadła w pierwszej rundzie play-off, po siedmiu spotkaniach z Boston Bruins; LaFontaine zdobył 8 bramek, trafiając w każdym meczu.
W sezonie zasadniczym 1992–1993 LaFontaine zdobył 148 punktów, co jest rekordem klubu i rekordem wśród amerykańskich zawodników w całej lidze. W pierwszej rundzie fazy play-off Sabres pokonali Boston Bruins 4:0; gola na wagę awansu w dogrywce czwartego meczu zdobył Brad May. W drugiej rundzie ulegli przyszłemu zdobywcy Pucharu Stanleya, Montreal Canadiens. Runda zakończyła się zwycięstwem drużyny z Kanady 4:0, w każdym meczu różnicą jednej bramki.
Po rozegraniu kilkunastu meczów sezonu zasadniczego 1993–1994 LaFontaine musiał poddać się operacji więzadła krzyżowego przedniego, którego uraz dokuczał mu od pierwszego meczu rozgrywek.