Wkrótce jednak dowódca „Wahoo” postanowił ścigać tych japońskich żołnierzy, którzy przeżyli atak jego torped na dwóch pozostałych statkach, które jednak uciekły. 27 stycznia 1943 roku japoński statek „Choko Maru No. 2” podjął z wody około tysiąca rozbitków z „Buyō Maru”.
Spośród osób znajdujących się na statku w chwili storpedowania, w jego wyniku oraz ostrzału śmierć poniosło 195 żołnierzy indyjskich oraz 87 japońskich. Inną relację ze zdarzenia złożył O’Kane, który stwierdził, że Morton nie nakazał strzelać do rozbitków, lecz zniszczyć ich łodzieSS-238, [online]..
Kontrowersje w Stanach Zjednoczonych W swoim raporcie Morton opisał zabicie setek bądź tysięcy rozbitków z transportowca. Według historyka Edwina Hoyta też „setki, może tysiące zostało zamordowanych”Joel L. Holwitt: Mush Morton and the Buyo Maru, Proceedings, [on line].. W rzeczywistości na pokładzie „Buyō Maru” w drogę do Nowej Gwinei wyruszyło 1126 ludzi. Część z nich bez wątpienia zginęła od eksplozji amerykańskich torped lub zatonęła wraz ze statkiem, ostatecznie jednak ze wszystkich przyczyn, łącznie z ogniem „Wahoo” oraz śmiercią z innych przyczyn w morzu, zginęło 195 żołnierzy indyjskich z 16.