150 Dywizja Strzelecka () – związek taktyczny Armii Czerwonej, znany zwłaszcza z zatknięcia Sztandaru Zwycięstwa nad Reichstagiem.
Historia Dywizja o tym numerze została po raz pierwszy utworzona we wrześniu 1939 w Nowozybkowie. W dniu niemieckiego ataku na ZSRR w czerwcu 1941 dywizją dowodził gen-mjr Iosif Chorun. W maju 1942 roku dywizja przestała istnieć w związku z poniesionymi ciężkimi stratami w stanie osobowym, zginął także jej ówczesny dowódca gen-mjr Daniił Jegorow.
Odtworzona z ochotników syberyjskich 23 lipca 1942 i wysłana na Front Kaliniński. Za zasługi bojowe otrzymała 19 kwietnia 1943 miano „gwardyjskiej” jako 22 Gwardyjska Dywizja Strzelecka.
Po raz trzeci 150 DS została utworzona 2 września 1943 roku pod Starą Russą. Za wyzwolenie miejscowości Idrica otrzymała 23 lipca 1944 miano dywizji „Idrickiej”. Dywizja znajdowała się w drugim rzucie (eszelonie) 79 Korpusu. Od grudnia 1944 działała na terenie Polski, wyładowana na stacji Broszków, następnie w styczniu 1945 przekroczyła Wisłę na południe od Warszawy.