Posuwając się dalej na południe, zgrupowanie Tkaczenki i 1 Rewolucyjny Pułk Wozniesieński opanowały 12 lutego Nowomyrhorod, Biziukowe i Nowoukrainkę, zbliżając się na odległość 70 km od kontrolowanego przez interwentów Chersonia.
Bitwa o Chersoń 2 marca partyzancka brygada atamana Matwieja Hryhorjewa (pod nazwą 1 Dywizji Zadnieprzańskiej), którego siły wspierały dwa pociągi pancerne skierowane na południe przez Antonowa-Owsiejenkę, przystąpiła do uderzenia na Chersoń, broniony przez siły francuskie i greckieA. Adams, Bolsheviks.., s. 169–170., a także niemiecki pociąg pancerny. Wbrew raportom Hryhorjewa kierowanym do dowództwa frontu, w których bitwę opisywano jako wspaniałe zwycięstwo, walki o miasto były bardzo zacięteA. Adams, Bolsheviks.., s. 173.. 5 marca z walki wycofał się niemiecki pociąg pancerny, co przyspieszyło postępy czerwonychA. Adams, Bolsheviks..., s. 176.. Przybyła jako uzupełnienie kompania piechoty z francuskiego 176 pułku początkowo odmawiała walki, żołnierze zostali przymuszeni do zejścia ze statku i przyłączenia się do bitwy. Walkę z czerwonymi podjął natomiast 500-osobowy oddział GrekówA. Adams, Bolsheviks..., s. 176–177.. Ostatecznie Chersoń został opanowany 10 marca 1919 r.P. Kenez, Red Advance..., s.