Architektura thumb|left|Fasada kościoła Fasada kościoła jest prosta, a jednocześnie elegancka. Jej główną dekoracją są trzy pary pilastrów, z których każdy wsparty jest na plincie. Portal, zawierający główne wejście, umieszczony jest w centrum fasady, pomiędzy dwoma pilastrami. Ozdobiony jest on sztukaterią, zwieńczony zaś inskrypcją w ozdobnej ramie, oraz półokrągłym frontonem. Wzdłuż całej fasady biegnie gzyms, powyżej którego znajduje się szeroka entablatura i dwie dzwonnice. W centrum, pomiędzy wieżami, umieszczony jest balkon z niszą zawierającą figurę Matki Bożej, całość zwieńczona jest trójkątnym frontonem. Kościół posiada również kopułę.
Wnętrze kościoła jest w znacznej mierze ozdobione trawertynem ze złóż jaskiniowych, który jest powszechnie nazywany „marmurem onyksowym” () lub „alabastrem z Gozo”, choć obie nazwy są niepoprawne. Złoża tego kamienia odkryte zostały w 1738 na terenie nazywanym Taċ-Ċaqra lub Is-Sagħtrija na obrzeżach Żebbuġ. W latach osiemdziesiątych XX wieku został on użyty do ozdobienia znacznej części wnętrza kościoła, w tym ołtarza, prezbiterium, baptysterium oraz konfesjonałów. Ołtarz, z wyrzeźbionym przez Pisaniego kielichem, bochenkami chleba i winogronami, jest uznawany za główną atrakcję kościoła.