Na początku 1919 r. głównodowodzący Armią Ochotniczą gen. Anton Denikin skierował go do Odessy, by Timanowski objął tam dowodzenie oddziałem białych, który miał walczyć u boku francuskich wojsk interwencyjnych, a został wcześniej sformowany na miejscu przez gen. Aleksieja Griszyna-Ałmazowa i gen. Aleksandra Sannikowa. Tak utworzona Samodzielna Odeska Brygada Strzelecka liczyła 5 tys. żołnierzy, w tym 1600 kawalerzystówP. Kenez, Red Advance..., s. 186.. Stosunki między Timanowskim a dowództwem francuskich sił interwencyjnych były trudne. Biali oczekiwali wyraźnej pomocy Francuzów w walce z bolszewikami, tymczasem morale wojsk francuskich było bardzo niskie. Ich oddziały nie podjęły działań zaczepnych przeciwko idącym z północnego wschodu siłom czerwonych pod dowództwem Matwieja (Nikifora) HryhorjewaP. Kenez, Red Advance..., s. 188-190.. 29 marca d'Anselme polecił oddziałom Timanowskiego udanie się do Oczakowa i strzeżenie z tego miejsca drogi do Odessy od wschodu. Praktycznie jednak natychmiast po tym, gdy biali wykonali zadanie, otrzymali rozkaz opuszczenia miasteczka i wycofania sięP. Kenez, Red Advance..., s. 190.. 2 kwietnia Francuzi ogłosili ewakuację swoich wojsk z Odessy.