Siergiej Leonidowicz Markow (; ur. w guberni sankt-petersburskiej, zm. 26 czerwca 1918 w stanicy Mieczotinskiej na Kubaniu) – rosyjski wojskowy, generał porucznik, jeden z twórców i dowódców białej Armii Ochotniczej.
Życiorys Kariera wojskowa w Imperium Rosyjskim Ukończył 1 korpus kadetów w Moskwie w 1895 r., a następnie Konstantynowską Szkołę Artylerii w 1898 i Nikołajowską Akademię Sztabu Generalnego sześć lat później.
W czasie wojny rosyjsko-japońskiej był starszym adiutantem sztabu 1 Syberyjskiego korpusu armijnego i pozostawał na tym stanowisku do 1907 r. Następnie od czerwca 1907 r. do stycznia roku następnego był zastępcą starszego adiutanta sztabu Warszawskiego Okręgu Wojskowego, natomiast od czerwca 1908 r. do 1911 r. zastępcą kierownika wydziału w kwatermistrzostwie Zarządu Głównego Sztabu Generalnego. Od 1911 r. w stopniu podpułkownika wykładał na Mikołajowskiej Akademii Sztabu Generalnego. Walczył w armii Imperium Rosyjskiego podczas I wojny światowej. W 1915 r. został szefem sztabu 4 dywizji, na froncie austriackim, następnie w marcu tego samego roku – dowódcą 13 pułku strzelców. W grudniu 1915 r. otrzymał awans na generała majora i pełnił odtąd funkcję generała do poruczeń przy dowództwie 10 Armii.