thumb|Franciszek Jarzębiński w 1920 Franciszek Jarzębiński (ur. 9 sierpnia 1895 w Starym Sączu, zm. 22 października 1988 w Warszawie) – major piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 9 sierpnia 1895 w Starym Sączu w rodzinie mieszczańskiej Wincentego i Marii z Witowskich. Od najmłodszych lat interesował się muzyką. W wieku młodzieńczym uczył się gry na skrzypcach u prof. Szybiaka w Starym Sączu, a od 1909 – równolegle z nauką w szkole średniej – kształcił się w zakresie harmonii muzyki. Później, podczas służby wojskowej we Lwowie kontynuował naukę muzyki u dr. Chybińskiego i prof. Stanisława Szawłowskiego.
Został żołnierzem c. i k. armii i podczas I wojny światowej został mianowany na stopień podporucznika rezerwy piechoty z dniem 1 lutego 1917. Do 1918 był oficerem rezerwy 20 pułku piechoty. U kresu wojny w październiku 1918 jako podporucznik rezerwy 20 pułku piechoty otrzymał 3-miesięczny urlop celem studiów w Wyższej Szkole Leśnictwa we Lwowie;