Julius Vincenz von Krombholz (ur. 19 grudnia 1782 w Oberpolitz, dzisiejsze Horní Police, Czechy, zm. 1 listopada 1843 w Pradze) – niemiecki lekarz i mikolog.
Życiorys Od 1803 studiował medycynę na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Karola w Pradze i uzyskał doktorat w 1814. W 1828 roku został mianowany profesorem patologii i terapii specjalnej. Początkowo pracował w instytucie anatomicznym, później został uznanym na arenie międzynarodowej lekarzem i chirurgiem.
Był także profesorem medycyny sądowej, a w latach 1825–1836 ordynatorem Wydziału Chorób Wewnętrznych w Szpitalu Ogólnym przy Karlsplatz w Pradze. W 1827 roku założył bibliotekę kliniki dla studentów medycyny i lekarzy, w 1833 roku fundację wspierającą ubogich studentów, którzy dzięki niemu mogli być leczeni za darmo. Był znany jako opiekun biednych studentów, dlatego wykorzystując swoje wpływy, pomógł m.in. Augustowi Carlowi Josephowi Corda (1809–1849), dzięki czemu przyjęto go na studia.
W wojnach napoleońskich, w latach 1813–1814 wyróżnił się opieką rannych. Leczył także chorych podczas epidemii cholery w 1831 roku w Pradze. W tym samym roku został mianowany rektorem Uniwersytetu Karola w Pradze. W 1837 r. Został nobilitowany za swoją służbę medyczną i edukacyjną jako „Edler von Krombholz”.