Potępił czyn księcia Janusza Radziwiłła, oskarżonego przez biskupa Benedykta Woynę o zniszczenie krzyży w Świadości. Poseł na sejm koronacyjny 1649 roku z województwa bełskiegoStefania Ochmann-Staniszewska, Sejm koronacyjny Jana Kazimierza w 1649 r., Acta Universitatis Wratislaviensis. Historia 45, Wrocław 1985, s. 248.. Dnia 26 czerwca 1659 roku został powołany na urząd kasztelana sochaczewskiego. Od października 1659 roku mianowany kasztelanem mińskim. Był związany z obozem regalistów. Poseł sejmiku bełskiego na sejm 1653 rokuTomasz Ciesielski, Sejm brzeski 1653 r., Toruń 2003, s. 278..
W 1653 roku jako komisarz dążył do uwolnienia żup wielickich z rąk cesarskich i oszacowania strat w wyniku działań wojennych na Ukrainie. W dalszych latach wielokrotnie posłował do Szwecji i Rosji. W październiku 1655 roku podpisał akt poddania się woli króla szwedzkiego Karola X Gustawa. Podpisał jako komisarz traktat pokojowy z Rosją w Niemieży 3 listopada 1656 roku. Dnia 8 sierpnia 1660 roku został wojewodą mazowieckim.
Jako poseł zawsze dążył do uzyskania pokoju w kraju. Miał niezwykły dar wymowy i roztropności, zawsze oddany sprawom publicznym. Przetłumaczył pobożne rozważania na siedem dni w tygodniu: „Siedem zwierciadełek” ofiarowanym swym dzieciom.