W jesiennym sezonie Invierno 1996 zdobył z Santosem pierwszy w historii klubu tytuł mistrza Meksyku. Z powodu kontuzji przez większą część rozgrywek był rezerwowym drużyny prowadzonej przez Alfredo Tenę, lecz w końcowych, najważniejszych meczach sezonu powrócił do wyjściowego składu. Ogółem spędził w Santosie cztery lata i jest uznawany za jedną z największych legend w dziejach klubu z Torreón.

W czerwcu 1997 Adomaitis, razem z graczem tego samego klubu Benjamínem Galindo, przeszedł do czołowego meksykańskiego zespołu Cruz Azul. Tam już w pierwszym sezonie Invierno 1997 zdobył swoje kolejne mistrzostwo Meksyku, będąc podstawowym pomocnikiem stołecznej drużyny. Triumfował również w rozgrywkach Pucharu Mistrzów CONCACAF (1997) – strzelił gola w finale tych rozgrywek z Los Angeles Galaxy (4:2). W czerwcu 1999 został oddany przez Cruz Azul do ligowego beniaminka Unión de Curtidores, lecz jeszcze przed startem rozgrywek Unión przestał istnieć (wszedł w fuzję z Club León), a sam Adomaitis odmówił przejścia do tego zespołu. Według prawa transferowego obowiązującego w lidze meksykańskiej nie został przez to zgłoszony do sezonu przez żaden klub i przez kolejne pół roku w praktyce pozostawał bez drużyny (choć właścicielem jego karty zawodniczej pozostawał Cruz Azul).