Mieczysław Naruszewicz (ur. 4 czerwca 1923 w Warszawie, zm. 29 września 2006 tamże) – polski artysta rzeźbiarz, projektant przemysłowy.

Życiorys i twórczość W latach 1947–1949 studiował na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie pod kierunkiem Xawerego Dunikowskiego. W latach 1949–1951 kontynuował studia na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie w 1953 uzyskał dyplom. Na jego poczet artyście zaliczono prace przy rekonstrukcji płaskorzeźb na Rynku Starego Miasta w Warszawie (m.in. Łasica, Kogut). Naruszewicz należał również do zespołu zajmującego się rekonstrukcją pomnika Fryderyka Chopina w Łazienkach.

W 1956 zatrudnił się w Instytucie Wzornictwa Przemysłowego; początkowo pracował jako projektant w Wydziale Ceramiki i Szkła, gdzie od 1958 w zespole z Henrykiem Jędrasiakiem, Hanną Orthwein i Lubomirem Tomaszewskim projektował drobną rzeźbę kameralną, tzw. figurki ćmielowskie. B. Banaś zidentyfikowała 44 formy autorstwa Naruszewicza. Przedstawiają one głównie postaci zwierzęce; cechują się syntetycznością, wyrażającą się m.in. w redukcji liczby punktów podparcia poprzez łączenie kończyn zwierzęcych. Figurki Naruszewicza należą też do najbardziej dynamicznych w zbiorze figurek z IWP;