Dla prędkości, które są małe w stosunku do prędkości światła, całkowitą wypromieniowaną moc określa wzór Larmora: (w jednostkach SI),
(w jednostkach cgs),
gdzie: – przyspieszenie cząstki, – ładunek elektryczny cząsteczki, – prędkość światła w próżni.
Relatywistyczne uogólnienie jest opisane przez potencjał Liénarda-Wiecherta.
W każdym systemie jednostkowym, moc wypromieniowana przez pojedynczy elektron może zostać wyrażona w dziedzinie promienia i masy elektronu jako:
Wyprowadzenie Najpierw należy wprowadzić formułę pola elektrycznego i magnetycznego:
oraz
gdzie: – prędkość podzielona przez c, – przyspieszenie podzielone przez c, – wektor jednostkowy o kierunku takim jak kierunek wektora
– miejsce ładunku,
Wielkości po prawej stronie zależności są określane w czasie opóźnionym o czas dotarcia fali do określonego miejsca równy:
Po prawej stronie równania jest suma pola elektrycznego związanego z prędkością i przyspieszeniem naładowanej cząstki. Pole prędkości zależy tylko od a pole przyspieszenia zależy od obu i oraz kąta między nimi. Ponieważ pole prędkości jest proporcjonalne do więc maleje bardzo szybko wraz ze wzrostem odległości.