mały|300x300px|Wafel krzemowy po obróbce mikroelektronicznej. Czipy znajdujące się bliżej środka zazwyczaj częściej zachowują stabilność przy wyższym taktowaniu, niż te bliżej krawędzi. Loteria krzemowa () – pojęcie opisujące rozbieżności występujące pomiędzy, z pozoru identycznymi, czipami krzemowymi (mikroprocesory, mikrokontrolery i inne układy scalone). Różnice te wpływają na niejednakową stabilność mikroprocesorów przy taktowaniu wyższym od fabrycznego (podkręcanie). Głównym powodem tego zjawiska jest nierównomierny rozkład zanieczyszczeń na waflu krzemowym, co sprawia, że kości wyprodukowane ze środka wafla cechują się wyższą stabilnością. Egzemplarze zachowujące stabilność przy najwyższych taktowaniach nazywane są złotymi czipami (ang. golden chip).
Szufladkowanie w fabryce Po zakończeniu wszystkich procesów związanych z produkcją czipu producenci testują każdą sztukę, określając w ten sposób liczbę w pełni sprawnych rdzeni oraz maksymalne taktowanie, przy którym procesor zachowuje stabilność. Następnie odbywa się proces szufladkowania (ang. binning), czyli kategoryzacji produktów według ich wydajności. Ze względu na losowe wady producenci otrzymują około 70-90% dobrych płytek z wafla.