Treść Akt I mały|Medea. Anselm Feuerbach. 1870 Polluks spotyka w Koryncie dawno niewidzianego Jazona. Ten wyjawia przyjacielowi, że wkrótce poślubi Kreuzę, córkę Kreona, króla Koryntu. Zdumionemu Polluksowi, który wie, że Jazon jest mężem Medei, wyjaśnia, że wskutek zemsty Medei na jego stryju Peliasie, musieli obydwoje opuścić Jolkos. Ścigani gniewem Akastosa, syna Pelaisa, schronili się w Koryncie. Akastos obległ miasto i zażądał wydania zbiegów. Kreon odmówił, zgodził się jednak wygnać Medeę, a Jazonowi zaproponował ślub ze swą córką. Jazon czuje wyrzuty sumienia, że łamie słowo dane Medei, widzi jednak w tym rozwiązaniu korzyść dla siebie i swych dzieci, które ma z Medeą. Jazon prosi Kreuzę, by zgodziła się, by jego dzieci zostały w Koryncie. Medea szaleje z gniewu i rozpaczy, chce śmierci dla Kreona i Kreuzy i zagłady dla miasta, chce ukarać Jazona. Nerina nakłania ją do pohamowania gniewu w obliczu otaczających ją wrogów.