W Realu Madryt Castilla prowadzonym przez Juana Santistebana występował przez kilka miesięcy u boku graczy takich jak Emilio Butragueño, Míchel czy Chendo.
Po niezbyt udanym epizodzie w madryckim klubie Hoyos powrócił do Talleres, gdzie przez kolejne trzy lata należał do czołowych postaci ligi argentyńskiej. W wiosennym sezonie Nacional 1984 wywalczył tytuł wicekróla strzelców rozgrywek. Następnie przeszedł do ówczesnego mistrza Boliwii – ekipy Club Blooming, w której spędził rok. W styczniu 1986 powrócił do Argentyny, podpisując umowę ze stołecznym CA Boca Juniors. Tam początkowo pełnił rolę podstawowego zawodnika (był wystawiany na pozycji ofensywnego pomocnika lub cofniętego napastnika) i tworzył ofensywne trio z Alfredo Gracianim oraz Claudio Scalise. Jego dobrą passę przerwała poważna kontuzja, pierwsza z kilku odniesionych na przestrzeni kolejnych lat. Ogółem w barwach Boca występował przez cztery lata, lecz nękany urazami nie był w stanie zaprezentować pełni swojego potencjału (rozegrał tylko 46 z 200 możliwych spotkań).