wydanie z 1981 roku, trzystronicowy słowniczek pojęć i wyrazów użytych w utworze, takich jak „farfurowy”, „letniczek” „miesiąc na widku” czy „naczynia gędziebne”, oznaczających, odpowiednio, porcelanowy, letnia sukienka, księżyc w pełni i instrumenty muzyczne.

Adaptacje Utwór kilkukrotnie zaadaptowano na potrzeby teatru:

w 1955 (jako „Kichuś, czyli przygody glinianego cudaczka”), Teatr Lalki i Aktora: reżyseria i adaptacja: Melania Karwatowa w 1957, Teatr Dzieci Zagłębia: adaptacja – Melania Karwat, inscenizacja i reżyseria – Jan Dorman albo Tomasz Roch, scenografia – Adam Kilian, muzyka – Franciszek Wasikowski w 1959, Objazdowy Teatr Lalki i Aktora „Kubuś” w 1961, Teatr Lalek Guliwer: adaptacja – Anna Chodorowska i Bohdan Grzymała-Siedlecki, reżyseria – Zenon Chojnowski, scenografia – Mieczysław Antuszewicz, muzyka – Jerzy Dobrzański. w 1979, Teatr Polskiego Radia: adaptacja – Halina Krzyżanowska, reżyseria – Maria Żabczyńska, realizacja akustyczna – Jerzy Jeżewski

Zobacz też Plastusiowy pamiętnik

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Kichuś majstra Lepigliny w lubimyczytac.pl Kichuś majstra Lepigliny w biblioteka.pl

Kategoria:Polskie utwory dla dzieci i młodzieży Kategoria:Utwory literackie z 1924 Kategoria:Utwory, których akcja toczy się w Krakowie Kategoria:Twórczość Janiny Porazińskiej Kategoria:Lektury szkolne w Polsce