Afera reprywatyzacyjna w Krakowie – medialne określenie nieprawidłowości popełnianych przy zwracaniu kamienic w Krakowie w drodze reprywatyzacji po upadku PRL.

Historia Przypadki nielegalnego przejmowania pożydowskich kamienic krakowska prokuratura badała już pod koniec lat 90. XX wieku. Jedną z metod było posługiwanie się spreparowanymi pełnomocnictwami lub testamentami. Wykorzystywano również przypadkowe osoby noszące to samo nazwisko, co właściciele, które udzielały pełnomocnictw do dysponowania kamienicą. Inna metoda polegała na sfałszowaniu wszystkich dokumentów poza granicami Polski i uwierzytelnieniu ich w placówkach różnych krajów, aby utrudnić ich weryfikację. Przejęte w ten sposób nieruchomości szybko sprzedawano kolejnym podstawionym osobom, co utrudniało później ich odzyskiwanie.

W 2001 w Krakowie prowadzono postępowanie w sprawie wyłudzenia co najmniej ośmiu krakowskich kamienic. W opinii prokurator Barbary Jasińskiej z ówczesnej Prokuratury Okręgowej dokonywali tego podwarszawscy przedsiębiorcy reprezentujący gang pruszkowski, którym patent sprzedali poznaniacy.