Po śmierci Aminu władza nad tym miastem przeszła w ręce jego brata Szamszi-Adada I, a następnie Iszme-Dagana I, syna Szamszi-Adada I.
Zachowały się dwie pieczęcie cylindryczne należące do dwóch osób nazywających siebie „sługą Aminum” (ARAD a-mi-nim)A.K. Grayson, Assyrian Rulers ..., s. 11.. Pierwsza z pieczęci, znajdująca się obecnie w Luwrze (nr inwent. A 360) należała do „Ribam-ili, skryby, sługi Aminum”, natomiast druga, przechowywana obecnie w Muzeum Brytyjskim (nr inwent. BM 89034), należała do „Muqaddimuma, sługi Aminum”.
Przypisy
Bibliografia J.-J. Glassner, Mesopotamian Chronicles, Society of Biblical Literature, Atlanta 2004. A.K. Grayson, Königslisten und Chroniken, [w:] Reallexikon der Assyriologie VI (1980-83), s.77-135. A.K. Grayson, Assyrian Rulers of the Third and Second Millennia BC (to 1115 BC), tom 1 serii The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods, University of Toronto Press, 1987. K.R. Veenhof, J. Eidem, Mesopotamia. The Old Assyrian Period, Academic Press Fribourg 2008. Kategoria:Władcy Asyrii