Spółgłoska nosowa dziąsłowa bezdźwięczna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczanej symbolem: n̥ lub: n̊. Symbol ten pochodzi od znaku ⟨n⟩ (spółgłoska nosowa dziąsłowa) i znaku diakrytycznego oznaczającego bezdźwięczność. Odpowiednik w X-SAMPA to n_0.
Artykulacja Opis W czasie artykulacji podstawowego wariantu []: mimo iż dochodzi do zablokowania przepływu powietrza przez tor ustny jamę ustną, podniebienie miękkie jest skierowane w dół i powietrze uchodzi (oprócz ust) przez nos – jest to spółgłoska nosowa; prąd powietrza w jamie ustnej przepływa ponad całym językiem lub też powietrze uchodzi tylko wzdłuż środkowej linii języka – jest to spółgłoska środkowa modulowany jest prąd powietrza wydychanego z płuc, czyli jest to spółgłoska płucna egresywna; język kontaktuje się z dziąsłami, tworząc zwarcie – jest to spółgłoska dziąsłowa. wiązadła głosowe nie drgają, spółgłoska ta jest więc bezdźwięczna.
Warianty Głoska ta, podobnie jak wiele innych, ma różne warianty, w zależności od sąsiadujących z nią innych głosek.