Kongregacja chełmińska – nieistniejąca kongregacja benedyktyńska zrzeszająca większość klasztorów mniszek benedyktynek na ziemiach Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Powstała z inicjatywy matki Magdaleny Mortęskiej. W jej skład weszły klasztory ufundowane przez macierzyste opactwo w Chełmnie lub jego filie, a także te, które powstały niezależnie, a przyjęły odnowioną regułę chełmińską.
Historia W okresie Reformacji klasztory benedyktynek na ziemiach polskich znalazły się w kryzysie. Odnowa życia zakonnego nastąpiła dzięki działaniom sługi Bożej matki Magdaleny Mortęskiej. 4 czerwca 1579 złożyła ona śluby wieczyste w opactwie benedyktynek w Chełmnie. Już kilka dni później, 11 czerwca, wybrano ją na ksienię tego klasztoru. Znajdował się on w rozsypce. Mieszkało w nim zaledwie kilka mniszek. Zalążkiem nowej wspólnoty stały się oprócz Mortęskiej jej dwie służące, które razem z nią złożyły śluby.