Ekologia, zachowanie, lęgi Środowiskiem życia szmaragdzików indygowych są skraje wilgotnych subtropikalnych lasów i suchsze, otwarte tereny porośnięte krzewami. Odnotowywane były na wysokości 400–2000 m n.p.m. Jedno przypadkowe stwierdzenie miało miejsce na poziomie morza. Większość obserwacji miała miejsce na wysokości 1000–2000 m n.p.m. Są to stosunkowo terytorialne i zaczepne ptaki, można obserwować je podczas potyczek w koronach kwitnących drzew. Występują również na plantacjach i w ogrodach, gdzie żerują na wysokości 4–8 m nad podłożem. Na początku XXI wieku wymagania środowiskowe szmaragdzików indygowych były słabo poznane. Kolibry te żywią się nektarem i niewielkimi stawonogami. Aktywność gonad u badanych okazów wskazuje na okres lęgowy trwający od kwietnia do czerwca. Budowę gniazda obserwowano do sierpnia.
Status i zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) w 2017 sklasyfikowała szmaragdzika indygowego jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Szmaragdzik kraterowy jest klasyfikowany osobno i w 2017 otrzymał rangę gatunku krytycznie zagrożonego wyginięciem (CR, Critically Endangered). Najprawdopodobniej wymarł.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kolibrowate Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1843 roku Kategoria:Fauna endemiczna Kolumbii