Po zakończeniu służby wojskowej pracował w Morągu w Banku Rolnym.

Represje i wyrok śmierci 4 października 1950 rokuzostał aresztowany przez funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa, a w dniu 7 kwietnia 1951 roku Sąd Rejonowy w Warszawie na sesji wyjazdowej w Pułtusku skazał go, wraz dwoma innym żołnierzami podziemia, na karę śmierci oraz utratę praw publicznych i obywatelskich praw honorowych na zawsze, a także przepadek mienia za udział w „nielegalnym związku mającym na celu obalenie przemocą ustroju Państwa Polskiego”. 10 lipca 1951, ówczesny Prezydent Polski Bolesław Bierut skorzystał w jego przypadku z prawa łaski, zamieniając karę śmierci na dożywocie z utrzymaniem kar dodatkowych. Celem odbycia kary dożywocia osadzono go w Centralnym Zakładzie Karnym we Wronkach. Więzienie opuścił w 1957 roku w ramach tzw. odwilży gomułkowskiej, jednak nie przywrócono mu praw obywatelskich.

Po uwolnieniu z więzienia Zamieszkał w Modle pod Mławą, gdzie w miejscowej szkole jego żona była nauczycielką. 10 października 1957 roku podjął pracę w Mławie, w Spółdzielni Pracy i Usług Rzemieślniczych.