Jeszcze inna droga wchodzenia słownictwa religijnego do wczesnej polszczyzny to kalki językowe: pol. sumienie (dawn. sąmnienie) – czes. svědomi – łac. conscientia pol. czyściec – czes. čistec – łac. purgatorium pol. błogosławić ze staro-cerkiewnego-słowiańskiego za pośrednictwem czeskim
Inne zapożyczenia
W polszczyźnie przedpiśmiennej zapożyczenia niezwiązane z chrześcijaństwem lub związanie z nim pośrednio stanowiły mniej liczną grupę. Prawdopodobnie do polszczyzny trafiły wtedy z łaciny takie słowa, jak łacina, sobota, marzec, maj, szkoła, a za pośrednictwem czeskim lub niemieckim np. berło, olej, pieprz. Z języka niemieckiego (wprost lub za pośrednictwem czeskim) weszły m.in. wyrazy barwa, bławat, bursztyn, chwila, herb, izba, jedwab, perła, rycerz, świadczące o kontaktach handlowych oraz wpływach niemieckich w zakresie życia społecznego.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia języka polskiego