gen. Piotr Wrangel (Armia Kaukaska) miał posuwać się na północ w kierunku Saratowa, następnie Rtiszczewa i Bałaszowa, a następnie Penzy, Ruzajewki, Arzamasu i Niżnego Nowogrodu. Uderzenie jego oddziałów na Moskwę miało nastąpić od strony Włodzimierza. Przed głównymi siłami Wrangla przemieszczać się miały jednostki, których zadaniem było rozbicie oddziałów czerwonych nad dolną Wołgą oraz nawiązanie łączności z armią adm. Aleksandra KołczakaP. Kenez, Red Advance..., s. 39.; gen. Władimir Sidorin (Armia Dońska) miał kierować się na północ na Kamyszyn i Bałaszow, a następnie, koordynując swoje działania z Wranglem, poprowadzić część sił na Woroneż, Kozłow i Riazań, z perspektywą uderzenia na Moskwę, drugą zaś ich część skierować na Nowy Oskoł, Jelec i Kaszyrę, po czym również zaatakować Moskwę; gen. Władimir Maj-Majewski (Armia Ochotnicza) miał za zadanie zdobyć kolejno Kursk, Orzeł i Tułę, ponadto zaś, w celu zabezpieczenia się przed zgrupowaniami czerwonych na Ukrainie, dotrzeć do linii Dniepru i Desny, wkroczyć do Kijowa, zabezpieczyć wszystkie miejsca między Jekaterynosławiem i Briańskiem, gdzie było możliwe przekroczenie rzek, gen.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ofensywa Sił Zbrojnych Południa Rosji na Moskwę · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.