W 1944 Robert Klein został skierowany do 1 Ukraińskiej Dywizji Partyzanckiej im. Sidora Kowpaka walczącej na zachodniej Ukrainie i w Polsce jako szef wywiadu i zastępca szefa sztabu. W rejonie Warszawy został ponownie ciężko raniony. W 1946 w stopniu kapitana zwolniono go z wojska jako inwalidę wojennego. Razem z rodziną zamieszkał w Orle, gdzie rozpoczął pracę w transporcie samochodowym. Zmarł tam w 1990 i został pochowany na miejscowym cmentarzu wojskowym.
Życie prywatne W 1934 ożenił się z Galiną Siemionowną Boszkurową (1917-1984). Para miała trójkę dzieci: podpułkownika Igora (1936-2006), Elwirę (1941-2014) i Artura (1947-).
Odznaczenia Związek Radziecki Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego - 4 stycznia 1944 (numer nadania 2888) Order Lenina - 4 stycznia 1944 Order Bohdana Chmielnickiego 3 stopnia - 1944 Order Wojny Ojczyźnianej 1 stopnia - 11 marca 1985 Order Czerwonego Sztandaru Pracy - po wojnie za pracę w orłowskim transporcie Medal 100-lecia urodzin Lenina Medal „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” I klasy - 1944 Medal „Za obronę Kijowa” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal