Daniel Penther (ur. 1837 we Lwowie, zm. 10 lutego 1887 w Wiedniu) – polsko-austriacki malarz portretów, scen rodzajowych i historycznych.
Życiorys We Lwowie był uczniem Jana Kantego Ignacego Maszkowskiego, w latach od 1855 do 1856 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Penther kontynuował studia od 14 listopada 1856 na Akademii Sztuk Pięknych w Monachium w klasie malarstwa antycznego. Od roku 1858 do 1859 był prywatnym uczniem Franza von Lenbacha.
W Monachium uczestniczył w życiu tamtejszej polskiej kolonii artystycznej. Był zaprzyjaźniony z kolegami ze studiów malarskich, jak Parys Filippi, Izydor Jabłoński, Marceli Maszkowski i Karol Młodnicki. Towarzyszył Janowi Matejce w Monachium i w podróżach po Niemczech.
Z okazji Wystawy Światowej roku 1867 odwiedził Penther Paryż, gdzie spotkał ciężko chorego Artura Grottgera i przekazał mu list ze Lwowa od jego narzeczonej Wandy Monné, późniejszej małżonki Karola Młodnickiego.
W roku 1867 odwiedził Penther rodzinny Lwów, ale już w roku 1871 wyjechał do Wiednia.
W roku 1873 przybył do Tbilisi, gdzie został nadwornym malarzem generalnego gubernatora Zakaukazia, arcyksięcia Michaiła Nikołajewicza Romanowa i nauczycielem rysunków arcyksiężnej.
Lata 1873 i 1874 spędził w Anglii i we Włoszech.