10 grudnia 1927 objął urząd prezydenta miasta Nowego Sącza, który piastował do 1934.
II wojna światowa Po wkroczeniu Niemców od 6 września 1939 do października 1939 na krótko został prezydentem, następnie zastępcą komisarza miasta. Podczas II wojny światowej został pozbawiony urzędu i skazany na areszt domowy. Mimo to nadal kontynuował związki z ruchem oporu i udostępniał swój dom na potrzeby konspiracji. Stworzył w swoim domu punkt przerzutu za „zieloną granicę” oraz siedzibę Komitetu Pomocy Uchodźcom i Więźniom Politycznym. W jego kancelarii pracowały siostry Stefaniszyn, które działalność w komitecie przypłaciły pobytem w obozie koncentracyjnym Ravensbruck, gdzie przeżyły całą wojnę. Dr Sichrawa stał się dla mieszkańców miasta symbolem nieugiętej postawy i siły charakteru i odwagi, kiedy odmówił prośbie niemieckiego okupanta i na liście zakładników, którą kazano mu sporządzić, zamiast nazwisk Sądeczan, wpisał dziesięciokrotnie własne nazwisko.
W styczniu 1945 roku ponownie przyjął funkcję prezydenta. Zmarł 13 kwietnia 1945 roku. Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Komunalnym w Nowym Sączu (kwatera 13)