Po wojnie do stycznia 1950 był zastępcą dowódcy eskadry pułku lotnictwa szturmowego w Tartu, w grudniu 1950 ukończył wyższe kursy oficerskie w Taganrogu i 1951-1952 dowodził eskadrą pułku lotnictwa szturmowego na Sachalinie, w 1956 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino i został zastępcą dowódcy lotniczego pułku szkolnego w wojskowej szkole lotników w Batajsku. Następnie był pomocnikiem dowódcy lotniczego pułku szkolnego na kursach doskonalenia kadry oficerskiej w Taganrogu, od sierpnia 1959 do listopada 1960 dowodził 513 samodzielnym doświadczalnym lotniczym pułkiem myśliwskim w miejscowości Bagierowo na Krymie, brał udział w próbach broni atomowej. Później pracował w Naukowo-Badawczym Instytucie Wojskowych Sił Powietrznych w Achtubinsku jako kierownik lotów doświadczalnych (1960-1963) i zastępca dowódcy pułku (1963-1970) w stopniu pułkownika, w marcu 1970 został zwolniony do rezerwy, 1971-1972 był starszym inspektorem w Ministerstwie Lotnictwa Cywilnego ZSRR, następnie konstruktorem w biurze techniki lotniczej. Pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie[АВЕРЬЯНОВ Валентин Григорьевич Могилы знаменитостей. Московский некрополь. АВЕРЬЯНОВ Валентин Григорьевич (1922 – 2007)].