Od 1922 do 1925 wykładał na rabfaku (fakultecie robotniczym) przy Moskiewskiej Akademii Górniczej, 1923-1941 pracował w Moskiewskim Państwowym Instytucie Pedagogicznym im. Karla Liebknechta jako wykładowca, adiunkt, profesor i kierownik laboratorium, 1925-1929 był starszym wykładowcą kursów wojskowo-chemicznych doskonalenia kadry dowódczej Armii Czerwonej, 1930-1937 profesorem Moskiewskiego Instytutu Metali Kolorowych i Złota, 1940-1941 profesorem i kierownikiem katedry Moskiewskiego Chemiczno-Technologicznego Instytutu im. Miedwiediewa, a 1944-1948 profesorem Moskiewskiego Technologicznego Instytutu Przemysłu Spożywczego.
W 1929 został konsultantem, a w 1932 kierownikiem laboratorium w Instytucie Metalurgii Kolorowej i Mineralogii Stosowanej, jednocześnie kierował laboratorium Centralnego Państwowego Naukowo-Badawczego Instytutu Metali Kolorowych. Od 1934 do końca życia kierował założonym przez siebie wydziałem systemów dyspergowanych Instytutu Koloidowego-Elektrochemicznego Akademii Nauk ZSRR (od 1945: Instytutu Chemii Fizycznej Akademii Nauk ZSRR), 1934-1937 kierował także laboratorium fizyki molekularnej Instytutu Fizycznego Akademii Nauk ZSRR, 1939-1941 był kierownikiem naukowym biura w Instytucie Przemysłu Naftowego ZSRR.