Koniuchy (biał. Канюхі; ros. Конюхи) – wieś na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim, w rejonie grodzieńskim, w sielsowiecie Skidel. Leży nad rzeką Kotrą.
Historia Koniuchy należały do ekonomii grodzieńskiej. Odpadły od Rzeczypospolitej w wyniku III rozbioru. Znalazły się w utworzonym powiecie grodzieńskim, guberni grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego w gminie Jeziory.
W latach 1921–1939 wieś leżała w Polsce, w województwie białostockim, w powiecie grodzieńskim, w gminie Jeziory.
Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku zamieszkiwały tu 204 osoby, 5 było wyznania rzymskokatolickiego a 199 prawosławnego, wszyscy mieszkańcy deklarowali polską przynależność narodową. Było tu 46 budynków mieszkalnych.
Miejscowość należała do parafii prawosławnej w Hołowaczach i rzymskokatolickiej w Kaszubińcach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Skidlu i Okręgowy w Grodnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Skidlu.