Z czasem Jan Kamiński został zastępcą „Pucha”.
W lutym 1944, po dekonspiracji, Kuzniecow podjął decyzję o przejściu frontu wraz z obecnymi przy nim Kamińskim i Iwanem Biełowem. Na początku marca trójka dywersantów została zatrzymana przez UPA. Między stronami wywiązała się strzelanina, w której poległ Jan Kamiński i Biełow. Nikołaj Kuzniecow rozerwał się granatem.
Odznaczenia Order Lenina – 26 grudnia 1943
Przypisy
Bibliografia „II wojna światowa. Na tyłach frontu wschodniego” „Это было под Ровно” (1948) Д. Н. Медведева „Сильные духом”, роман Д. Н. Медведева „Николай Кузнецов” в серии „Жизнь замечательных людей”. „Человек, который не знал страха”. Бранко Китанович. „Так начиналась легенда”. Геннадий Константинович Конин. „Легенда советской разведки”. Теодор Гладков. „Кузовкин Глеб”. Безопасность Родины храня.
Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Radzieccy partyzanci Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Polscy piekarze Kategoria:Zmarli w 1944