Okoliczności powstania W ostatniej ćwierci XVIII wieku Esteve był jednym z najbardziej wziętych malarzy portrecistów wśród dworskiej arystokracji, popularnością ustępował jedynie Goi. Wśród jego mecenasów szczególną rolę odegrali należący do czołowych przedstawicieli hiszpańskiego oświecenia książę i księżna Osuny – Pedro i María Josefa Pimentel y Téllez-Girón, rodzice sportretowanej Josefy Manueli. Jej podobizna należy do grupy czterech portretów dzieci książąt, których namalowanie zlecili Esteve. Portret Josefy Manueli jest pendantem portretu jej młodszej siostry Joaquiny.
Zachowało się kilka jej podobizn. Na rodzinnym portrecie Książę i księżna Osuny z dziećmi Goi, pięcioletnia Josefa Manuela trzyma ojca za rękę. Agustín Esteve namalował także miniaturę, na której markiza gra na fortepianie.
Opis obrazu Josefa Manuela została przedstawiona en pied, przy stole do gry w tryktraka. Ma na sobie długą, białą suknię, spod której wystaje szpiczasty bucik. Za tło pomieszczenia służy wielka zasłona w odcieniach szarości. Data powstania obrazu nie jest znana, możliwe, że jest to rok 1800, w którym markiza wyszła za mąż.