Choć są trudne do zaobserwowania, często pozwalają obserwatorowi blisko podejść, zwłaszcza zwabione przez naśladowanie głosu. Pożywieniem tych ptaków są owady, pajęczaki i inne bezkręgowce, niekiedy nasiona i owoce, raz obserwowano posilanie się scynkiem.
Lęgi Na głównych wyspach Nowej Zelandii okres lęgowy trwa zazwyczaj od sierpnia do marca. Gniazdo o kształcie kubeczka utworzone jest z delikatnych źdźbeł traw lub liści ciborowatych. Umieszczone zostaje w gęstej roślinności, zazwyczaj nie więcej niż metr nad podłożem lub wodą. Zniesienie liczy przeważnie 3–4 jaja na głównych wyspach i 2 jaja na mniejszych wyspach wokół Nowej Zelandii. Obydwa ptaki z pary biorą udział w wysiadywaniu i opiece nad młodymi.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) klasyfikuje kępaczka plamistego jako gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern). Od 2016 IUCN uznaje kępaczka ciemnouchego za osobny gatunek (P. caudatus) i klasyfikuje go jako narażonego na wyginięcie (VU, Vulnerable). BirdLife International ocenia trend populacji kępaczka plamistego jako spadkowy (2024). Do 2018 ptaki te zanikły w kilku rejonach Nowej Zelandii, między innymi w regionach: Wairarapa, Wellington i Canterbury.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Świerszczaki Kategoria:Ptaki Nowej Zelandii Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku