Osiadła z mężem na Żoliborzu, założyła drużynę, nawiązała bliską znajomość z Aleksandrem Kamińskim i prowadziła ponownie działalność harcerską do zwolnienia ze służby przez władze na przełomie 1948/1949, w ramach likwidacji Związku Harcerstwa Polskiego i jego zastąpienia przez Organizację Harcerską Związku Młodzieży Polskiej.

Po reaktywacji ZHP w grudniu 1956 powróciła do działalności harcerskiej, pracowała dla hufca na Żoliborzu do czasu wymuszonego ustąpienia w 1959. W 1961–1963 zajmowała się sprawami organizacyjnymi w zespole warszawskiego Biura Studiów i Projektów Inżynierii Miejskiej pod kierownictwem Stanisława Broniewskiego i Bohdana Jastrzębskiego, który opracował metodę optymalizacji warszawskiej w zakresie planowania przestrzennego. W latach 60. odwiedziła z mężem przyjaciół w Londynie, spotykając się m.in. z generałami Tadeuszem Komorowskim i Tadeuszem Pełczyńskim.

Była autorką wydanej pod nazwiskiem Danuta Zdanowicz-Rossman książki pt. Pamiętnik Niemcy, 1945 rok (Oficyna Wydawnicza „Impuls”, Kraków, 2016;