W latach 2001–2006 ponownie pracował w Deportivo Cali – kolejno jako szkoleniowiec drugoligowej drużyny filialnej Expreso Palmira FC (2001), asystent trenera Oscara Héctora Quintabaniego (2002–2003), opiekun trzecioligowych rezerw (2003), dyrektor akademii juniorskiej wspólnie z Ricardo Martínezem (2004–2005) oraz asystent trenera Pedro Sarmiento (2005–2006). W roli asystenta Sarmiento zdobył z Deportivo mistrzostwo Kolumbii (Finalización 2005). Następnie krótko był jeszcze asystentem Ricardo Martíneza w pierwszym zespole (2008).
W styczniu 2011 Angulo został trenerem spadkowicza z ligi kolumbijskiej – ekipy Deportivo Tuluá, przed którą postawiono cel jak najszybszego powrotu na najwyższy szczebel rozgrywek. Prowadził ją przez cztery miesiące z kiepskim skutkiem i został zwolniony w kwietniu, zostawiając zespół na czternastym miejscu w tabeli. W styczniu 2012 objął panamskiego potentata Tauro FC. W wiosennych rozgrywkach Clausura 2012 doprowadził go do mistrzostwa Panamy, choć jego ekipa nie zdominowała wówczas wyraźnie rozgrywek ligowych (czwarte miejsce w regularnym sezonie) i tytuł zdobyła głównie dzięki udanej fazie play-off. Bezpośrednio po tym sukcesie odszedł jednak z Tauro wskutek różnicy zdań z zarządem klubu, który nakazał mu zmianę trenera przygotowania fizycznego w swoim sztabie szkoleniowym.