Architektura i wystrój kościoła Murowany kościół w stylu zmodernizowanego neogotyku został wzniesiony w latach 1909-1912. Elewacje są oblicowane kamieniem ciosowym, z podziałami wykonanymi w tynku. Powiązanie tych materiałów nawiązuje do częstej na Grodzieńszczyźnie w XIX w. tradycji budowlanej. Budowla z korpusem na planie prostokąta, mieszczącym trzy nawy w systemie bazylikowym, zamyka od zachodu pięcioboczna apsyda prezbiterium. W fasadzie dostawiona została wysoka, trójkondygnacyjna wieża na planie kwadratu, z wysuniętym domkiem portalowym ujmującym wejście, nakryta dachem namiotowym. Elewacje opięte są szkarpami. Duże ostrołukowe okna obwiedzione zostały tynkowymi opaskami, drugą kondygnację wieży zdobi ślepy schodkowy szczyt ze sterczyn.
W skromnym wnętrzu dzielonym na nawy arkadami wspartymi na masywnych filarach, w neobarokowym ołtarzu przywiezionym z Litwy w latach dziewięćdziesiątych XX w. znajduje się figura Najświętszego Serca Pana Jezusa. Towarzyszą jej rzeźby św. Antoniego i św. Franciszka, wykonane przez miejscowego stolarza Henryka Romańczuka. W kaplicy po lewej stronie prezbiterium w neogotyckim ołtarzu umieszczony jest obraz Matki Bożej Ostrobramskiej.