Powstałe około 1290 roku Księstwo Cieszyńskie było uważane za część Górnego Śląska co najmniej od czasu, kiedy zaczęto używać tego terminu, tj. od połowy XV wieku. Od początku istnienia księstwa w jego granicach znajdowała się część ziemi czadeckiej po rzekę Kysucę, jednak stopniowo przejmowany przez Królestwo Węgier obszar ostatecznie został utracony w połowie XVIII wieku, mimo to przez długi czas autochtoniczna ludność mówiła w gwarze zaliczanej do dialektu śląskiego. Jednocześnie Księstwo Cieszyńskie zaczęło wówczas tracić terytorialną jedność, a na stałe rozpadło się w latach 70. XVI wieku. I wojna śląska w 1742 doprowadziła do oddzielenia regionu granicą państwową od Śląska zajętego przez Królestwo Prus, co doprowadziło z czasem do traktowania przez część literatury Śląska Cieszyńskiego i Górnego jako dwóch osobnych regionówP. Dobrowolski, Ugrupowania i kierunki separatystyczne na Górnym Śląsku i w Cieszyńskiem, Warszawa – Kraków 1972, s. 27;