W 1939 był na stanowisku zastępcy szefa kancelarii sztabu armii „Modlin”. W chwili wybuchu II wojny światowej w okresie kampanii wrześniowej był kierownikiem składnicy mobilnej map Dowództwa Okręgu Korpusu Nr I, istniejącej w Warszawie do 7 września 1939, a następnie 10 września ewakuowanej do Lwowa, po czym wywiezionej do Rumunii. Tam po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 został aresztowany przez sowietów. Podczas konwojowania we Lwowie zdołał zbiec z samochodu i ukryć na terenie miasta (wraz z nim odzyskał wolność przewożony wówczas płk dypl. Tadeusz Zieleniewski).
Po wojnie pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Dosłużył stopnia majora. Zamieszkiwał w Londynie, 11 maja 1959 został naturalizowany. Zmarł 5 października 1964 w Londynie. Został pochowany na cmentarzu New Cemetery Willesden Green.
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (22 maja 1939) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa „Orlęta”Fotografia
Przypisy
Bibliografia