Tadeusz Adam Wasilewski (ur. 31 stycznia 1897 w Warszawie, zm. 20 listopada 1964 w Londynie) – pułkownik dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 31 stycznia 1897 w Warszawie. Jego ojcem był Zygmunt WasilewskiUrszula Jakubowska Warszawskie lata Zygmunta Wasilewskiego, w Kwartalnik Historii Prasy Polskiej, nr 4 (1993), a matką Wanda z Karłowiczów.
Był żołnierzem I Korpusu Polskiego gen. Dowbor-Muśnickiego. Po zakończeniu I wojny światowej został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. W początkowych latach 20. był oficerem 22 pułku piechoty w Siedlcach. Odbył Kurs Normalny 1921–1923 (II promocja) w Wyższej Szkole Wojennej i uzyskał tytuł oficera dyplomowanego. W 1924 jako oficer Sztabu Generalnego i nadetatowy macierzystej pułku był przydzielony do Biura Ścisłej Rady Wojennej. W 1928 był przydzielony do Korpusu Ochrony Pogranicza. Został awansowany na stopień majora piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. Z dniem 1 grudnia 1931 został przeniesiony ze Sztabu Głównego do 16 pułku piechoty w Tarnowie na stanowisko dowódcy batalionu. Od 20 czerwca 1934 do 1 stycznia 1937 był szefem sztabu 27 Dywizji Piechoty w Kowlu.