Po odejściu z czynnej służby wojskowej w 1925 podjął pracę w Polskim Towarzystwie Radiotechnicznym, gdzie był kierownikiem pracowni doświadczalnej. W marcu 1924, w lipcu 1926, w maju 1928 był wybierany członkiem zarządu Stowarzyszenia Radiotechników Polskich. W późniejszych latach był związany ze Lwowem. W dekadzie lat 30. pracował w rozgłośni Polskiego Radia Lwów, którego był współtwórcą oraz pełnił stanowiska dyrektora technicznego, inżyniera dyżurnego, dyrektora naczelnego, dyrektora administracyjnego.

Po wybuchu II wojny światowej w 1939 przedostał się do Francji, następne do Wielkiej Brytanii. Od 1942 do 1945 był pracownikiem sekcji radiowej Ministerstwa Informacji rządu RP na uchodźstwie. Po zakończeniu wojny pozostał na emigracji zamieszkując w Londynie. Był zatrudniony w administracji „Dziennika Polskiego” oraz w londyńskim przedsiębiorstwie British Communication Corporation.

Zmarł 15 sierpnia 1965 w Montrealu.

Rodzina i życie prywatne Jego żoną była Bronisława z d. Halban (1901–1994), córka Alfreda i siostra Leona, z którą miał dwóch synów.

Przypisy

Bibliografia