1 czerwca 1944 w walce powietrznej został ciężko ranny w nogę, mimo to walczył do wyczerpania amunicji, po czym wylądował na swoim terytorium i został odesłany do szpitala. 1 lipca 1944 przyznano mu Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego, którą wręczył mu 26 października Michaił Kalinin. Po wyleczeniu wrócił na front, uczestniczył m.in. w walkach na przyczółku sandomierskim. Wojnę zakończył w stopniu majora i na stanowisku zastępcy dowódcy pułku lotniczego. Łącznie podczas wojny wykonał 159 lotów bojowych i stoczył 49 walk powietrznych, w których strącił osobiście 22 i w grupie 4 samoloty wroga, w tym 17 bombowców i 9 myśliwców. Po wojnie kontynuował służbę w armii, w 1950 ukończył wyższe kursy doskonalenia kadry oficerskiej, w 1958 jako pułkownik i pomocnik dowódcy dywizji lotniczej został zwolniony do rezerwy.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Order Aleksandra Newskiego Order Wojny Ojczyźnianej I klasy Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy I medale.
Bibliografia Михалёв Василий Павлович (ros.) Biogram na stronie warheroes.ru [dostęp 2018-10-02]