Od stycznia do października 1943 był starszym instruktorem w Wydziale Lotnictwa Bombowego Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Frontowego Sił Powietrznych Armii Czerwonej, następnie do kwietnia 1944 zastępcą dowódcy 1 Dywizji Lotnictwa Bombowego Gwardii w stopniu podpułkownika na 2 Froncie Ukraińskim. Brał udział w wyzwoleniu Ukrainy Prawobrzeżnej i operacji korsuń-szewczenkowskiej. W kwietniu 1944 w wyniku awarii kukuruźnika odniósł poważne obrażenia i do sierpnia 1944 leczył się w szpitalu. W listopadzie 1944 został inspektorem w 326 Dywizji Lotnictwa Bombowego na 1 Froncie Nadbałtyckim, następnie 1 Froncie Białoruskim, uczestniczył w zdobywaniu Królewca, operacji wschodniopruskiej i operacji berlińskiej. Podczas tej wojny wykonał ok. 50 lotów bojowych. Zginął w Polsce od wybuchu miny. Został pochowany w Pile.
Odznaczenia Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (20 maja 1940) Order Lenina (dwukrotnie, 1940 i 1942) Order Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie, 1944 i 1945) I medale.
Bibliografia Матрунчик, Иосиф Васильевич