Po latach, w 1946 tak opisał swoje wspomnienia związane z uwięzieniem i tworzeniem listy zaginionych jeńców, którzy zostali ofiarami zbrodni katyńskiej:

Na mocy układu Sikorski-Majski z 30 lipca 1941 odzyskał wolność, po czym wstąpił do formowanej Armii Polskiej w ZSRR gen. Władysława Andersa, a po ewakuacji był oficerem 2 Korpusu Polskiego. W 1946 organizował polską służbę medyczną w Anglii. W 1949 wyjechał do Kanady, podjął pracę w Saskatchewan Hospital w North Battleford, obejmując obowiązki psychiatry i wykładowcy w 1951, a w 1954 został asystentem kierownika. w 1965 przeniósł się z rodziną do Winnipeg. Był poetą, posługującym się pseudonimem „Sindbad”. Zmarł po długiej chorobie 9 września 1968 w szpitalu w Winnipeg w wieku 61 lat. Miał żonę Irenę, trzy córki.

Publikacje U podstaw Armii Polskiej w Z.S.R.R. Walka z chorobami zakaźnymi w 1942 r. (1946) Pomieszanie zmysłów i inne tragedie (1946) Szary Starobielsk (w: „Wiadomości” nr 33 z 17 listopada 1946;