thumb|Grób Jana Przybyłowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Przybyłowski pseud. „Onufry” (ur. 27 listopada 1917 w Zbyszewie, zm. 18 stycznia 1951 w Warszawie) – polski żołnierz podziemia niepodległościowego w czasie II wojny światowej oraz powojennego podziemia antykomunistycznego, oficer Narodowego Zjednoczenia Wojskowego (porucznik).

Życiorys Pochodził ze Zbyszewa koło Lipna, gdzie przyszedł na świat jako syn Józefa i Kazimiery z domu Matuszewskiej. Od 1938 służył jako ochotnik w 67 pułku piechoty w Brodnicy, gdzie ukończył także szkołę podoficerską w stopniu kaprala. Po wybuchu II wojny światowej brał udział w polskiej wojnie obronnej września 1939 w trakcie której dostał się do niewoli niemieckiej. Początkowo przebywał w obozie jenieckim, a następnie na robotach przymusowych z których zbiegł w 1942. Po ucieczce zaangażował się w działalność konspiracyjną w ramach Polskiej Organizacji Zbrojnej. Po scaleniu z AK, pełnił funkcję dowódcy oddziału dywersyjnego w powiecie lipnowskim.