Po wojnie zweryfikowany w stopniu porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 631 lokatą w korpusie oficerów piechoty służył w 27 pułku piechoty. Jednocześnie studiował na Uniwersytecie Warszawskim. W połowie października 1924 był zastępcą kapitana Fryderyka Chomsa w sprawie honorowej przeciwko posłowi na Sejm RP Wacławowi Wiślickiemu. 7 stycznia 1925 został odkomenderowany na 5 miesięczny kurs doszkalania dla młodszych oficerów piechoty w Chełmnie. 6 czerwca 1925 wrócił do macierzystego pułku i objął dowództwo kompanii. Awansował do stopnia kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1927 i 110 lokatą. W październiku 1927 został przeniesiony do Wojskowego Sądu Rejonowego w Częstochowie na stanowisko oficera sądowego do dnia 31 marca 1928, a następnie wrócił do 27 pułku piechoty. Od 8 do 10 maja 1928 zdawał egzaminy do Wyższej Szkoły Wojennej w grupie IX. W październiku 1930 został wysłany na Kurs Normalny 1930 – 1932 Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie. Po ukończeniu WSWoj. i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego został z dniem 1 listopada 1932 przydzielony do 8 Dywizji Piechoty w Modlinie na stanowisko I oficera sztabu. 1 października 1934 został przeniesiony do Szkoły Podchorążych dla Podoficerów w Bydgoszczy na stanowisko wykładowcy.