W kolejnych latach pracował w Instytucie Psychologii UJ, gdzie w 1975 roku obronił kolokwium habilitacyjne. Od 1980 roku był kierownikiem pierwszego w Polsce Zakładu Psychofizjologii działającego w Instytucie Psychologii UJ. Pełnił funkcję Prodziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego UJ w latach 1978–1981 oraz Dyrektora Instytutu Psychologii UJ w latach 1988–1991. W 2008 otrzymał tytuł naukowy profesora, a trzy lata później przeszedł na emeryturę. Od początku lat 80. związany był także z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Krakowie, gdzie m.in. wypromował kilkudziesięciu magistrów. Był również wykładowcą Akademii Wychowania Fizycznego w Krakowie i Górnośląskiej Wyższej Szkoły Handlowej im. Wojciecha Korfantego w Katowicach.
Jego zainteresowania badawcze koncentrowały się na problematyce empirycznego statusu zjawisk subiektywnych, psychofizjologii różnic indywidualnych i fizjologicznych komponentach procesów poznawczych. Był członkiem polskich i międzynarodowych towarzystw naukowych min.