W przededniu I wojny światowej parafia liczyła 1738 wiernych. W 1916 przy parafii otwarto trzyletnią polską szkołę z polskim jako językiem wykładowym (z wyjątkiem języka rosyjskiego i arytmetyki w III klasie wykładanych po rosyjsku). Parafia prowadziła instytucje charytatywne.
Kościół był czynny do 1937, gdy został splądrowany i zamknięty przez komunistów. W styczniu 1938 rozstrzelono proboszcza piatigorskiego ks. Johanna Rotha, organistę Antona Dobrowolskiego, przewodniczącego rady parafialnej Antoniego Satowskiego i wielu innych parafian. W świątyni od tej pory mieściły się sklep, potem pracownia artystów malarzy, a następnie magazyny.
W latach 1988–90 (lub 1989–91) dawny kościół został wyremontowany przez władze z okazji Dni Lermontowa (który mieszkał i zginął w Piatigorsku w początkowym okresie budowy świątyni). Renowacja przywróciła budynkowi pierwotny wygląd kościoła katolickiego. Nad wejściem odrestaurowano tablicę z tekstem w języku polskim: Chwalcie Boga wszystkie ludy. Prace były konsultowane z polskimi budowniczymi z Budimexu, którzy ówcześnie realizowali inwestycję w pobliskim Kisłowodsku. Po odbudowie budynek został przeznaczony jako sala koncertowa filharmonii.