Współczesność Dzisiejszy wygląd kościoła pochodzi z początków XX wieku. Prace rozpoczęły się w 1901, kiedy kapituła katedralna zaaprobowała plany przebudowy kościoła, zakończone zaś zostały w 1904. Zaraz potem, 17 lutego 1904, kościół został poświęcony. W 1913 został znów powiększony. Tego samego roku, 29 kwietnia, świątynia została otwarta dla adoracji przez kardynała Domenico Ferratę, papieskiego delegata na Kongres Eucharystyczny. Monsignor Luigi Vella, który był „motorem” odnowienia kościoła, został jego pierwszym proboszczem.
Architektura Elewacja kaplicy to wysoka, wąska, klasyczna kompozycja, z mocno zaakcentowaną wysokością. Akcent ten tworzy bieg półokrągłych stopni prowadzących do głównych drzwi, a także centralnie, w przeciętym przyczółku, umieszczona dzwonnica z roczną datą „A D MCMI” (1901). W centralnej niszy znajduje się duży posąg Chrystusa, trzymającego kielich w prawej ręce, podczas gdy poniżej, w półokrągłym frontonie nad głównymi drzwiami, widnieje płaskorzeźba Agnus Dei, z napisem poniżej „Ecce Agnus Dei” (Oto Baranek Boży). Elewacja jest podzielona przez dwa nałożone na siebie rzędy pilastrów. W belkowaniu powyżej dolnych jońskich pilastrów znajduje się napis „Venite Adoremus Dnum” (Chodźcie wielbić Pana).